Opłacanie składek ubezpieczeniowych do KRUS oraz osiągnięcie odpowiedniego wieku uprawnia do starania się o emeryturę rolniczą. Wiele osób sądzi, że tego rodzaju świadczenia są o wiele wyższe niż ma to miejsce w przypadku emerytur wypłacanych przez ZUS. Czy to stwierdzenie rzeczywiście jest prawdziwe?

Warunki uzyskania emerytury rolniczej

Zgodnie z ustawą z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, emerytura rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:

  • osiągnął wiek emerytalny (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn),
  • podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 25 lat.

Emerytura rolnicza przysługuje także ubezpieczonemu rolnikowi, który do 31 grudnia 2017 r. spełnił łącznie następujące warunki:

  • osiągnął wiek 55 lat (kobiety) lub 60 lat (mężczyźni),
  • podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 30 lat,
  • zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej.

Jeżeli zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej jest spowodowane wywłaszczeniem gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, ich zbyciem na cel uzasadniający wywłaszczenie albo trwałym wyłączeniem użytków rolnych z produkcji rolniczej z przyczyn niezależnych od rolnika, warunek podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 30 lat uważa się za spełniony, jeżeli rolnik podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 12 lat i 6 miesięcy.

Wysokość emerytury rolniczej

Wysokość świadczenia emerytalnego uzyskiwanego przez rolnika uzależniona jest od wysokości opłacania składek na ubezpieczenia społeczne oraz od okresu ich przekazywania do KRUS. Obowiązuje w tym zakresie podobna zasada, jak przy obliczaniu wysokości emerytury wypłacanej przez ZUS – im wyższe i dłużej opłacane były składki, tym wnioskodawca może liczyć na większe świadczenie.

Emerytura rolnicza jest też okresowo waloryzowana. Oznacz to, że jej wysokość zmienia się mniej więcej co roku. Wpływ na to ma m.in. inflacja oraz podwyżki proponowane przez rząd.

Od dnia 1 marca 2020 r. kwoty świadczeń emerytalno-rentowych przysługujących do 29 lutego 2020 r. podlegają podwyższeniu – zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 9 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 252) – wskaźnikiem waloryzacyjnym wynikającym z ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszącym 103,56%, ale nie mniej niż o kwotę 70 zł.

Waloryzacja emerytur i rent rolniczych od 1 marca 2020 r. polega na przemnożeniu kwoty emerytury podstawowej wynoszącej 972,40 zł przez wskaźnik wymiaru ustalony indywidualnie dla każdego świadczenia, ale nie mniej niż o kwotę 70 zł. W ten sposób od dnia 1 marca 2020 r. zostaną podwyższone (zwaloryzowane) wszystkie emerytury i renty rolnicze wypłacane na dzień 29 lutego 2020 r.

Jeżeli świadczenie ustalone w sposób określony powyżej jest niższe od kwoty najniższej emerytury pracowniczej (od 1 marca 2020 r. –1200,00 zł), podwyższa się je z urzędu do kwoty najniższej emerytury pracowniczej.

Do kwoty najniższej emerytury pracowniczej nie zostaną jednak podwyższone:

  • emerytury przyznane na podstawie art.19 ust.2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (tzw.wcześniejsze emerytury rolnicze),
  • świadczenia, których wypłata została zawieszona stosownie do art.28 lub art.34 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników,
  • emerytura i renta zubezpieczenia pobierane w zbiegu zemeryturą lub rentą zinnegoubezpieczenia społecznego,
  • emerytury i renty wypłacane w wysokości pro-rata.

Podstawa prawna:

  • Art.19 ustawy oubezpieczeniu społecznym rolników