Według statystyk liczba świadczeniobiorców KRUS sukcesywnie spada – od 2021 roku do września 2024 roku zmniejszyła się o niemal 60 tysięcy osób. Równocześnie znacznie wzrosła łączna kwota wypłacanych świadczeń emerytalno-rentowych, a to stawia pytania o kondycję systemu KRUS oraz jego przyszłość.

Zmniejszająca się liczba emerytów i rencistów w KRUS

Z danych KRUS wynika, że liczba emerytów i rencistów systematycznie maleje. Jeszcze w 2021 roku świadczenia pobierało ponad 1 026 000 osób, podczas gdy we wrześniu 2024 roku liczba ta wyniosła nieco ponad 967 000. To spadek o około 5,8% w ciągu zaledwie trzech lat.

Zmniejszająca się liczba świadczeniobiorców może wynikać z kilku czynników. Po pierwsze, zmieniająca się demografia w rolnictwie – coraz mniej osób decyduje się na prowadzenie gospodarstw rolnych. Wpływ ma również starzenie się obecnych rolników oraz naturalny proces wyłączania kolejnych grup z systemu z powodu ich przejścia na emeryturę w innych systemach lub śmierci.

Niestety przy zmniejszającej się liczbie ubezpieczonych system staje się coraz bardziej uzależniony od środków budżetowych.

Wzrost wydatków na świadczenia KRUS

Mimo spadku liczby emerytów i rencistów suma wypłacanych świadczeń emerytalno-rentowych rośnie. W ciągu ostatnich trzech lat kwota ta wzrosła o prawie 600 milionów złotych miesięcznie. Porównując wrzesień 2024 roku do września 2021 roku, wydatki wzrosły z 1,46 mld zł do 2,07 mld zł miesięcznie.

Duży wzrost kwot wypłacanych świadczeń można przypisać kilku czynnikom. Ważna jest waloryzacja emerytur i rent, która regularnie zwiększa wysokość świadczeń. Ponadto rosnące koszty życia oraz polityka społeczna nakierowana na wsparcie osób starszych w rolnictwie wpływają na zwiększanie budżetu przeznaczanego na KRUS.

Wyższe wydatki na świadczenia oznaczają jak także większe obciążenie dla budżetu państwa. Mimo pozytywnego wpływu wzrostu świadczeń na sytuację rolników pojawia się pytanie o trwałość finansową systemu.

Interpretacja danych

Z jednej strony malejąca liczba osób pobierających emerytury i renty może być postrzegana jako konsekwencja zmian demograficznych oraz transformacji rolnictwa w Polsce. Coraz mniej osób decyduje się na pozostanie w tej gałęzi gospodarki, a jednocześnie pokolenia starszych rolników stopniowo ustępują miejsca młodszym, którzy częściej wybierają inne formy zabezpieczenia społecznego.

Z drugiej strony rosnąca łączna kwota wypłacanych świadczeń wynika z potrzeby dostosowania emerytur i rent do wzrastających kosztów życia oraz inflacji. Działania te, choć konieczne, generują wyższe obciążenie finansowe dla budżetu państwa. Warto dodać, że wzrost świadczeń przy jednoczesnym spadku liczby świadczeniobiorców oznacza, że średnie świadczenie wypłacane przez KRUS istotnie wzrosło w ostatnich latach.

Co dalej z KRUS?

Dane wyraźnie pokazują, że system KRUS stoi przed wyzwaniami, które mogą wymagać zmian strukturalnych. W dłuższej perspektywie niezbędne mogą okazać się reformy ukierunkowane na zrównoważenie jego finansowania. Malejąca liczba ubezpieczonych, która generuje coraz mniejsze wpływy do systemu, może być trudna do pogodzenia z rosnącymi wydatkami.

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego jako odrębny system ubezpieczeń społecznych dla rolników pełni ważną funkcję w ochronie tej grupy zawodowej. Dlatego wszelkie zmiany powinny uwzględniać specyfikę pracy w rolnictwie i ograniczone możliwości ubezpieczonych rolników w porównaniu do innych grup zawodowych.